Próg rentowności którego dnia miesiąca gabinet zaczyna zarabiać

Dlaczego liczyć w godzinach, a nie w przychodzie

Klasyczny próg rentowności podaje się w złotych przychodu: „gabinet musi zarobić 120 000 zł miesięcznie”. Taka liczba niewiele mówi właścicielowi, bo przychód z korony i z higienizacji zostawia w gabinecie zupełnie inną część kwoty.

Godzina pracy fotela jest jednostką, którą da się zaplanować w grafiku i sprawdzić na koniec dnia. Dlatego w tym poradniku próg rentowności liczymy w godzinach — i przeliczamy go na dzień miesiąca, w którym koszty są pokryte.

Wzór

Średnia marża na godzinę to kwota, która zostaje po laboratorium, materiałach, prowizji lekarza, asyście i opłacie za terminal, podzielona przez czas wszystkich zabiegów. Nie liczy się jej z jednego zabiegu, tylko z całego miksu: higienizacji, zachowawczej, protetyki, konsultacji. Jak policzyć ją dla pojedynczego zabiegu, pokazuje poradnik Marża zabiegu.

Przykład na liczbach

Gabinet z dwoma fotelami, otwarty 40 godzin w tygodniu na każdy fotel, 21 dni roboczych w miesiącu. Koszty stałe: 45 000 zł miesięcznie (czynsz, rejestracja i administracja, leasing, media, oprogramowanie, księgowość, marketing — bez asysty przy zabiegach, bo ta jest już odjęta w marży na godzinę). Średnio zostaje 300 zł na godzinę pracy fotela.

Jak zmienia się próg w słabszym miesiącu

Próg rentowności nie jest liczbą stałą. Przesuwa się, gdy zmienia się którakolwiek z trzech wielkości: koszty stałe, marża na godzinę albo obłożenie. Ten sam gabinet w czterech scenariuszach:

Dwa pozornie łagodne odchylenia — trochę słabszy miks zabiegów i trochę mniej pacjentów — zamieniają zysk 17 tys. zł w stratę. To nie jest scenariusz katastrofy, tylko zwykły sierpień albo styczeń. Dlatego próg rentowności warto znać nie tylko dla „średniego” miesiąca, ale też dla słabego.

Próg rentowności przy otwieraniu gabinetu

Nowy gabinet nie zaczyna od 60% obłożenia. Pierwsze miesiące to budowanie bazy pacjentów, a koszty stałe — czynsz, leasing, pensje — płyną od pierwszego dnia. Dlatego biznesplan nowego gabinetu powinien zawierać trzy rzeczy:

1. Próg rentowności w godzinach — ile pracy trzeba sprzedać, żeby wyjść na zero.
2. Plan dojścia do progu — realistyczne obłożenie w kolejnych miesiącach. Gabinet, który potrzebuje 43% obłożenia, a startuje od 15–20%, przez kilka miesięcy pracuje poniżej progu.
3. Rezerwę gotówkową na ten okres — sumę miesięcznych strat do chwili przekroczenia progu, z zapasem na słabszy scenariusz. Doradcy finansowi gabinetów zalecają dla nowych praktyk rezerwę na 6–12 miesięcy kosztów, dla działających — około trzech.

Najczęstsza przyczyna kłopotów nowego gabinetu to nie brak pacjentów, tylko brak gotówki na miesiące, zanim pacjentów będzie wystarczająco wielu.

Jak obniżyć próg rentowności

Próg spada, gdy rośnie marża na godzinę albo spadają koszty stałe. W praktyce największy wpływ mają:

• Pozycje cennika poniżej ceny minimalnej — każda taka pozycja obniża średnią marżę na godzinę. Zobacz Cennik gabinetu.
• Podstawa prowizji lekarzy — przejście z prowizji od ceny na prowizję po laboratorium podnosi marżę protetyki o setki złotych na zabiegu. Zobacz Prowizja lekarza dentysty.
• Obłożenie, a nie liczba foteli — kolejny fotel podnosi koszty stałe; lepsze wykorzystanie istniejących obniża koszt każdej godziny. Zobacz Koszt godziny fotela.
• Poprawki protetyczne — każda zajmuje godzinę fotela, która nie przynosi marży.