Rozliczenie lekarza co składa się na miesięczną wypłatę i jak ją sprawdzić

Co składa się na rozliczenie

Rozliczenie miesiąca odpowiada na jedno pytanie: ile gabinet wypłaca lekarzowi i z czego ta kwota wynika. Składa się zwykle z tych elementów:

• Lista prac z miesiąca z programu gabinetowego: zabieg, pacjent, kwota należna i zapłacona.
• Podstawa — od jakiej kwoty liczy się procent: od przychodu, po laboratorium albo po laboratorium i materiałach. Skutki każdej z nich opisuje poradnik Prowizja lekarza dentysty.
• Stawka albo progi — jeden procent albo kilka stawek zależnych od wysokości podstawy w miesiącu.
• Wyjątki dla usług — na przykład stała kwota za implant albo inny procent za ortodoncję.
• Premie kwotowe — stała kwota po przekroczeniu ustalonej podstawy miesiąca.
• Odliczenia — część kosztu poprawki z winy lekarza albo asystentki, jeśli umowa przenosi ten koszt na lekarza.
• Forma wypłaty — faktura B2B, umowa o pracę albo najem fotela, w którym to lekarz płaci gabinetowi.

Przy wynagrodzeniu godzinowym albo ryczałcie zamiast prowizji liczą się godziny z grafiku lub wizyt i stała kwota miesięczna. Premia od nadwyżki ponad próg działa w nich tak samo jak w prowizji.

Jeden miesiąc jednego lekarza

Lekarz protetyk, umowa: prowizja od kwoty zapłaconej przez pacjentów po odjęciu laboratorium. 35% do 40 000 zł podstawy w miesiącu, 40% od nadwyżki ponad 40 000 zł. Premia 500 zł po przekroczeniu 45 000 zł podstawy. Poprawki z winy lekarza: połowa kosztu laboratorium potrącana z wynagrodzenia.

Z podstawy 47 500 zł w gabinecie zostaje 30 400 zł. Z tego gabinet pokrywa materiały, asystę, pełny koszt poprawki i koszty stałe. Przy jednej stawce 40% od całej podstawy lekarz dostałby 19 000 zł, a przy 35% — 16 625 zł.

Progi: krańcowo, nie od całej kwoty

Próg w umowie można zapisać na dwa sposoby i różnica jest duża.

• Krańcowo, jak w skali podatkowej: wyższa stawka obejmuje tylko nadwyżkę ponad próg. Każda kolejna złotówka podstawy podnosi wypłatę o tyle samo albo nieco więcej.
• Od całej kwoty: po przekroczeniu progu wyższa stawka obejmuje całą podstawę miesiąca.

W drugim wariancie, przy podstawie 39 990 zł, lekarz dostaje 35%, czyli 13 996,50 zł. Przy 40 010 zł dostaje 40% od całości, czyli 16 004,00 zł — o 2 007,50 zł więcej za 20 zł podstawy. Liczony krańcowo, ten sam miesiąc daje 14 004,00 zł.

Premia kwotowa działa inaczej niż próg: to jedna stała kwota za przekroczenie granicy. Umowa powinna mówić, czy podstawa równa granicy wystarcza. W przykładzie premia należy się dopiero po przekroczeniu 45 000 zł. Przy kilku premiach trzeba też zapisać, czy się sumują.

Poprawki i potrącenia

Poprawka protetyczna ma trzech możliwych płatników: laboratorium (błąd pracowni), lekarza (błąd wycisku, przygotowania, dopasowania) i gabinet (nikt nie zawinił albo nie da się tego ustalić). Umowa z lekarzem powinna określać trzy rzeczy:

1. Kto decyduje o winie i na jakiej podstawie, na przykład opis z karty pacjenta i odpowiedź pracowni.
2. Jaka część kosztu obciąża lekarza: cały koszt laboratorium, połowa, a może tylko materiały.
3. Co, gdy odliczenie jest większe niż wypłata.

Trzeci punkt wraca w słabych miesiącach. Lekarz na urlopie ma podstawę 3 000 zł i wynagrodzenie 1 050 zł, a w tym samym miesiącu wychodzi poprawka z jego winy za 2 400 zł. Wypłata nie spada poniżej zera, więc 1 350 zł zostaje nieodliczone. Umowa musi mówić, czy ta kwota przechodzi na kolejny miesiąc, czy przepada. Bez takiego zapisu każda strona przyjmuje wersję korzystniejszą dla siebie.

Koszt czasu poprawki — dodatkowa wizyta, fotel, asysta — zwykle zostaje po stronie gabinetu. Kalkulator kosztu poprawki pokazuje, ile wynosi w sumie.

Zmiana warunków w trakcie roku

Podwyżka stawki od maja nie powinna zmieniać rozliczenia kwietnia, nawet jeśli kwiecień rozlicza się w maju. Każda zmiana warunków potrzebuje daty, od której obowiązuje, a rozliczenie miesiąca stosuje warunki z tego miesiąca. Ma to znaczenie przy korektach: poprawiony kwiecień liczy się według kwietniowej umowy.

Tak samo jest z momentem wypłaty: jeśli prowizja należy się od wpłaty, a nie od wykonania, praca wykonana w marcu i zapłacona w czerwcu wchodzi do rozliczenia czerwca. Dlaczego przy leczeniu na raty ten wariant jest bezpieczniejszy dla gabinetu, wyjaśnia poradnik Nieopłacone prace.

B2B, etat, najem fotela

Ta sama kwota rozliczenia oznacza dla gabinetu inny koszt w zależności od formy współpracy.

• Faktura B2B. Lekarz wystawia fakturę na kwotę z rozliczenia. Stawkę VAT ustala lekarz ze swoim księgowym — usługi medyczne są zwykle zwolnione, ale nie każda usługa jest medyczna. Najprościej, gdy gabinet przekazuje lekarzowi zestawienie z pozycjami, które ten przepisuje na fakturę.
• Umowa o pracę. Koszt gabinetu to wynagrodzenie plus składki i narzuty pracodawcy. Porównując lekarza na etacie z lekarzem na B2B, trzeba porównywać koszt pracodawcy, nie kwotę z umowy.
• Najem fotela. Lekarz płaci gabinetowi czynsz — stały miesięczny albo za godzinę fotela — i bierze resztę przychodu ze swoich zabiegów. Gabinetowi zostaje czynsz niezależnie od obrotu lekarza, a ryzyko słabego miesiąca przechodzi na lekarza.

Co lekarz powinien dostać razem z wypłatą

Spory o rozliczenia biorą się częściej z braku informacji niż z samej kwoty. Lekarz, który dostaje tylko jedną liczbę, nie ma jak jej sprawdzić. Dobre rozliczenie zawiera:

• listę prac z kwotą od pacjenta i kosztem laboratorium przy każdej,
• podstawę miesiąca i podział na progi,
• każdą premię i każde odliczenie osobnym wierszem, z opisem,
• informację, które prace czekają na wpłatę i wejdą do kolejnych miesięcy.

Panel DentMargin składa takie rozliczenie z danych gabinetu. Lekarz z własnym kontem w gabinecie widzi w nim swoje rozliczenie.

Najczęstsze błędy

1. Progi bez słowa „krańcowo”. Jedna złotówka podstawy zmienia wypłatę o tysiące, a lekarz i gabinet liczą inaczej.
2. Odliczenia bez zasady przenoszenia. Nadwyżka z miesiąca urlopu znika albo wraca po pół roku jako niespodzianka.
3. Rozliczenie z ręcznego zestawienia. Ta sama praca rozpisana na dwie wizyty trafia do podstawy dwa razy. Lista prac powinna pochodzić z programu gabinetowego.
4. Nowe warunki działają wstecz. Korekta starego miesiąca liczona według nowej stawki.
5. Porównanie B2B i etatu po kwocie z umowy. Bez narzutów pracodawcy etat wygląda na tańszy, niż jest.